15 Mayıs 2012 Salı

Jonathan ve Cinnet Faraziyesi


"Martı poz veriyor " diyorum.Makinamı almadığımı bilir gibi arkasına
aldı güneşi,kondu feribotun yanındaki direğerin tepesine ciddi ciddi
poz veriyor.Çok da fotojenik çıkardı bu şimdi.Bir an kanatlarını
açtı,öyle kaldı.Bekledi sonra kapattı boynunu dikleştirdi.Bu yapılmaz
Jonathan.Bu yaptığına şerefsizlik derler eskiler şimdikiler ibnelik
diyor biliyorsun değil mi?
Keçi sakallı,bereli bir genç eline makinasını aldı bi sağ eğildi bi
sol eğildi aldı hatunu.Kıskandım ve çocuğun sakallarını yolarak denize
fırlattım.

"Sigaramın dumanına sarsam saklasam seni" şarkısı çıktığında bir triko
atölyesinde ter kokuları ile iplik kokularının karıldığı bir mekanda
bol teğel aldığım günleri ve uzaklara gönderdiğim kızım için
ağladığımı hatırlıyorum.Ağlanacak şarkı da değil ama bahane arayana
gaz çıkarsan efkarlı gelirmiş meğer.

Üzerimdeki tek kat kot pantolon ve tunikle çıktım yola.Çantamda
parfümüm ve diş fırçam bile yok.Cımbızımı bile almadım düşün.4
vasoserc 3 diazomid yutup 1,5 saat aynı noktaya
bakmak,kımıldamadan .Ama yola çıkmam gerekiyor diyerek 1,5 saatin
acısını çıkartırcasına koştum uçağa.
Uçakta en nefret ettiğim durum iki erkek arasında kalmak ki bugün
bahtsız bedevi pozisyonundan çıkmadım diyorum ve çöküyorum ortaya.O
an ,kemeri bağladıktan sonra uyumam bayılmaya eş değer olmalı ki
tekerin yere değişini duymadım -ki ben tutunduğum şeyin düşeceğini
bile bile tututanlardanım-."helal valla süpper uyudunuz" diyen  dantel
görünümlü entele muhatap olmak istemediğimden değil cevap verecek
durumda olmadığımdan istanbulda yaşayanlara özgü  bir umursamazlık
gülüşü fırlatmam.

Anadolu ajansına başvurmuştum birkaç yıl önce.Bana neden haber
muhabiri olmak istiyorsun dediklerinde : heyecan olsun demiştim aynen
böyle gülerek.Halbuki sebep bu değildi.Sebep:kaçmaktı.kendi hayatımdan
kaçarak başka hayatları ifşa etmekti.Bunu diyemediğimden red
edildim.Çok koymuştu.En az senin her gelişimde beni bir başıma ortada
bırakışın gibi koymuştu.Ne iğrenç bir umutsuzluktur o midemi ekşitir
reflümü azdırır canım dudaklarını ister sonra.

Şöyle bir fantezim var ya da fentezim:Erkekleri (özellikle de beni
benden çıkarıp başka kalıplara sokuşturan erkekleri) sabun yapıp cami
halısı yıkayasım var.Ayırt etmeden ,kan bağı aşk bilmem ne
demeden.onlardan olsa olsa sabunların kardeşliği olur kanaatindeyim.En
azından amme hizmeti.

Fentezi dedimde aklıma geldi:Ölemiyorum...