AKSAK REKABETİN öndeyişi

Proje yönetimlerinin küresel boyutunun birey üzerindeki etkisini düşündüm bu gece;

Biz hep selamsız bandosu olduk bu hayatta...Birileri el salladı trenden,biz hep trene bakarak vakit öldürdük.

sazlarımız vardı,ırmaklarımız vardı,çakıl taşlarımız da vardı ama...bu kadardı tüm varlığımız.Londra metal borsasında iş görmedi bakır sahanlarımız....ya demir kaşıklarımızın ucuyla verip sapıyla yapacaktık ne yapacaksak ya da toplayıp tası tarağı terk-i diyar edecektik.biz ikisini de yapmadık.hep üçüncü bir yol açtık yazları sıcak ve kurak ,kışları soğuk ve yağışlı coğrafyalardan.altın günlerinde sakıncalı bir misafirdik annelerimizin yanında haylaz ve sinsi.yapışkan yaz akşamlarında sivrisinekten farksızdık arkadaşlarımızın yanında.sevilmedik ki ,hep sevdik anasını sattığımın memleketinde.başka diyarlardan da sevdik onun da anasını sattık yarım lahmacun aldık ona da bir ekmek arası yemek için.


Her sözümüzün ardına bir mal alımı ifadesi yerleştirdik.her bakışımıza ulvi bir mümin çehresi iliştirdik ki tapulu malımız olan bir güruhun umutlarını boşa çıkarmayalım diye.yalan söylesem başım ağrımaz ama enseden tutan migrenimize yenik düştük ay hali nöbetlerimizde.ucu açık bir savunma verdik iki ucu boklu değnek tutan beyinlere.sar sarmala fırlat at seramonisi ile kulak memesi kıvamına getirdik soyup soğana çevirdiğimiz emekçiyi.hiç biri koymadı da iki zeytine bir otlu peynirle kandırman koydu bana.açlık bu kadar mı zafiyetti bende?

yanılıyorsunuz sayın seyirciler...