RUHANNES

Ruhumun bıçağında doğradım bedenimi.

Bana uzun bir cümle kur sebeb sonuç ilişkisi olmayan

Radyoda hiç beklenmedik anda çıkan bir şarkı gibi olsun

Ve yalnız bırak…

kırık bir ayna gibi yüzüm  ve tutarsız dudaklarımla

bunca zaman acısız yaşamışım

kaygısız ve tenha…

bir köpeğin dolanması gibi ruhum sinsi

gözlerimde uykunun gökkuşağı

sana söylemek istediğim şarkılar var

bir de;

gözlerimden alacağın var.

Yürürken nasıl yalnızsa insan

Ve severken uğursuz…

Öyle saplanmış bir karga ölüsü gibi ümitlerim

Kurtlu bir leş gibi

Talihsiz bir dağ beklemede,

Soğuk bir akşamın taş eşiğinde.

Ayaklarımda melal bir yorgunluk

Üşütmek çocukların hakkı

Kimse suçiçeğini almamalı künyesine.

Ve yazı…

Tastamam ve koşulsuz.

Bilmediğim bir şey söyle bana

Uzak olmasın…

Aydınlık kapılar ve bir hilal alnımda

Kudretin darmadağın eden bir ateş

Ve bir yanardağ

patlamak zorunda kalan

sıradan bir dağ olmak varken…neden?

kulsuz bir emir gibi kendi ülkemin hükümdarıyım.

Kendi kanunlarımla oynaşıp,

kapı aralığından bakıyorum sana…